चंचल मनाचे खेळ

जाऊ नये तेथे जाते । कल्पु नये ते कल्पीते ॥सदा भोवे विषया भवते । कोणा सांगु मी आता ॥॥१॥

झाले इंद्रिया आधीन । ना जाने माय आणि भगिन ॥सदा क्रोध युक्त होऊन । निंदी साधु आणि संता ॥॥२॥

बोले एक चाले एक । करी तसे संकल्प अनेक ॥नट बनले असे माईक । करी धरी धर्म दाता ॥॥३॥

नाही मोक्ष मुक्तीचा हेवा । देई मज प्रेम नित्य नवा ॥वय काळ खातसे बघा । नरहरी घ्या गुरूदेवाशी हाता ॥॥४॥