होई सावध रे मनुजा

राजाची झाली पहा रानी । अन् मन दगडाचे झाले ॥ऐकून एकच तो ध्वनी । जाग येऊ दे देखूनी पाणी ॥॥१॥

गाठोडे आशाचे जाळूनी । करीबा राख ही त्याची ॥वैराग्य भस्म चर्चुनी । निज भाक आता साधी ॥॥२॥

जीव मारूनी जिता स्वरूपी । काय नवल सांगु आता की ॥नित्य महा वाक्य मंत्र मनी । खुण निज बीज स्वरूपाची ॥॥३॥

म्हणे गुरूदेव नरहरीशी । जय जय राम प्रभू तुळशी ॥होई सावध तु मनुजा । तुजविण कोण जगा तारी ॥॥४॥