जगदाता सुख करता

अंत अनंता चरा चरा । साक्षी असशी बघा ॥स्वतः आपण दुःख सोशीता । पर जीवाशी रक्षीता ॥देई रे सखया आम्हा । तुझे ते दुःख जगन्नाथा ॥॥१॥

देवाचा देव ही असूनी । आला या प्रथ्वीवरती ॥करूणामय उपकार किती । तुझे रे आम्हावरी ॥विशुध्द ज्ञानाचा प्रकाश ह्रदयी । झाली असे ज्योती आता ॥॥२॥

अभय धडा पूर्ण करी । करूणा पुर्ण दिली ख्याती ॥करूनी थोर कार्य या जगी । तु सर्व नाथ व्यापी ॥गुरूदेव म्हणे देवाधि देवा । करी तूच ही पूर्तता ॥॥३॥